Poesje mauw

Voor de tweede opdracht met Lisette werkten we elkaars creatie van de eerste opdracht uit. Wat een gevecht heb ik daarvoor geleverd zeg. Zoals eerder gezegd is beeldend tekenen voor mij echt een drempel overstappen. En als ik het dan doe dan sla ik dus ook op slot.

Onderstaande poes tekende ik als eerste. En dat ging best goed, tot ik me besefte dat ik geen achtergrond had. Alles was ingekleurd behalve die achtergrond. En volproppen wilde ik hem ook niet.

Toen pakte ik de aquarelverf erbij. Die had ik een paar jaar geleden in Londen gekocht en nog steeds niet uit de verpakking gehaald in de veronderstelling dat ik er eigenlijk toch niet mee wist om te gaan. Maar wat een plezier is dat zeg! Helaas viel door mijn kleurgebruik wel de poes weg tegen de muur. Maar dat is een lesje voor de volgende keer. Achtergrond...belangrijk.

Daarna zette ik voor de fun in 10 minuten de bovenstaande poes op papier. En zo blijkt de kunst van het weglaten weer eens te werken. Daarover ben ik dus wel heel erg tevreden. Die aquarelblokjes ga ik binnenkort eens allemaal uitpakken en gebruiken.