Niemand kan jou je minderwaardig laten voelen zonder jouw toestemming, zei Eleanor Roosevelt al. Probeer vandaag zogeheten edele vragen te stellen, zoals: 'Hoe kan ik een positief verschil maken in het leven van mijn dierbaren?' of: 'Wat kan ik leren van deze situatie?' in plaats van: 'Waarom moet mij dit nu weer overkomen?'
Een van de moeilijkste dingen van mijn praktijk vond ik altijd dat mensen zo verdomd weinig verantwoordelijkheid nemen over hun eigen leven. 'Ik word gekwetst, dat is me aangedaan, zo ben ik nu eenmaal.' Soms vroeg ik me af of mensen wel WILLEN veranderen. We denken nog altijd dat het gemakkelijker is een ander te veranderen en dan vinden we het gek dat relaties stuk lopen.
Onlangs vroeg iemand aan Juri en mij of wij dan nooit ruzie hebben. We keken elkaar aan, leken even na te denken en konden toen ik koor zeggen dat we dat inderdaad nooit hebben. En dan komt de vraag hoe dat kan. Daar moesten we wel even over nadenken. En nog weet ik het altijd niet zeker, maar als ik voor mezelf mag spreken denk ik dat ik de afgelopen jaren heb geleerd eerst naar mezelf te kijken. Iets aan hem kan mij irriteren, maar zegt dat dat iets over hem, of over mij? En heeft het zin om ruzie te maken over iets dat MIJ irriteert en dan moet HIJ dat maar veranderen? In mijn ogen niet. Het is eerder een mooie spiegel voor mezelf. Wat kan ik leren over mezelf aan de hand van mijn reactie op hem?
Ik geloof heel sterk dat de mensen zichzelf weer eens verantwoordelijk moeten voelen voor hun leven. Je wordt bijvoorbeeld niet gekwest, jij LAAT je kwetsen. Jij staat dat toe. Kies je eigen leven. Je kunt je met een gerust hart kwetsbaar opstellen. Jij bepaalt vervolgens je grenzen. En laat ik dat mezelf nou eens voornemen. Ik ga me de komende tijd kwetsbaarder opstellen. Kwetsbaarder openstellen misschien zelfs.
Affirmatie: Ik ben goed zoals ik ben.

Daar werd ik, toen ik nog fysio deed, ook zo moedeloos van. Mensen die hun eigen leven niet zelf in de hand nemen en dingen zelf veranderen, maar daarvan in de plaats bij jou komen en hopen dat jij het even oplost. In mijn geval ging het dan vaak over lichamelijke problemen veroorzaakt door psychische (of iig niet tevreden zijn e.d.). Na 20 minuten met sommige mensen was ik dan kapot (net als je in je andere stukje schrijft)
BeantwoordenVerwijderenIk doe niet de soul Coaching, maar sommige stukjes van jou, geven mij wel weer even een steuntje in de rug lieve Kim... Of mss beter gezegd, een eye-opener..
BeantwoordenVerwijderen